ویدئو : خودنمائی خودروی BMW بر روی ناو هواپیمابر آمریکا


 خطوطی که در تصویر مشاهده می نمایید مربوط به دریفت این خودروی زیباست

 خودروی مورد استفاده در این ویدئو یک دستگاه بی‌ام‌دبلیو M4 با پیشرانه‌ی ۴۵۰ اسب بخار است.

بی‌ام‌دبلیو سری ۴ را در سال ۲۰۱۲ میلادی و برای جایگزینی با سری ۳ کوپه و کانورتیبل معرفی کرد. این کمپانی آلمانی نیز همچون مرسدس‌بنز، دارای بخشی برای تیونینگ خودورها است. در صورتی که یکی از مدل‌های بی‌ام‌دبلیو زیر تیغ جراحی متخصصان تیونینگ این خودروساز قرار گیرد، حرف M به ابتدای شماره‌ی سری خودرو اضافه می‌شود. M4 مورد آزمایش از یک پیشرانه‌ی ۳ لیتری توئین توربو بهره گرفته است. بی‌ام‌دبلیو در این خودرو از جعبه دنده‌ی ۷ سرعته‌ی M-DCT بهره برده که ماحصل آن دستیابی به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۳.۹ ثانیه است. وزن کلی این خودرو ۱٫۵۰۰ کیلوگرم است.


توصیف محتوای تصاویر با فناوری جدید گوگل


 این سیستم که «نرم‌افزار بینش هوشمند کامپیوتری» خوانده می‌شود می‌تواند به اسکن مجموعه‌ای از تصاویر پرداخته و در نهایت مشخص کند هر یک از تصاویر چه محتوا و مفهومی دارند. در مرحله‌ی بعد، از توصیفات ارایه شده توسط این برنامه، می‌توان بعنوان تگ برای تصاویر بهره برد که به جستجوی دقیق‌تر و صحیح‌تر در موتور جستجوی گوگل می‌انجامد. همچنین گوگل اعلام کرده از این تکنولوژی می‌توان به گونه‌ای بهره برد که سرانجام افرادی که از نظر بینایی مشکل دارند، بتوانند محتوای تصاویر را درک کنند.

این سیستم را می‌توان به منظور جایگزین کردن متحوای متنی با تصاویر نیز مورد استفاده قرار داد تا به موجب آن در مناطقی از جهان که سرعت اینترنت پایین است، کاربران همچنان به معنا و محتوای تصاویر دسترسی داشته باشند. اگرچه این سیستم هنوز در مرحله‌ی توسعه بوده و نتایج مربوطه برای تمام تصاویر دقیق نیست، اما نتیجه‌ی بدست آمده برای بسیاری تصاویر نیز بسیار گویا و مناسب بوده است.

با این حال باید منتظر ماند و دید گوگل از این فناوری به چه شکل برای بهبود سرویس‌های خود استفاده خواهد کرد. با توسعه‌ی این پروژه، انتظار می‌رود چنین سیستمی کمک شایانی به آینده‌ی هوش مصنوعی، درک کامپیوتری و یادگیری ماشین کند.

خانه‌ای درختی در لویزان تهران







دور تا دور پاهایش را حصاری نازک کشیدند. چند آجر مراقبش هستند. روی آسفالت پیاده رو محکم ایستاده و کاری به کسی ندارد. ظاهرش نشان می‌دهد کم سن‌وسال نیست. اهالی محل هم می‌گویند که حداقل 200 سالی می‌شود که مهمان لویزانی‌هاست. سال‌هایی که از کانال آب منطقه نوشیده و بزرگ و بزرگ‌تر شده است. 
 
اما حالا تنها شده است. نه از آن کانال قدیمی آب خبری است و نه حتی جوی آب. دوستانش از بین رفته‌اند و تنها امیدش همین دو متر زمین شده است و همسایه‌هایش. 
 
زمینی که در همه این سال‌ها به خوبی نگهبان ریشه‌هایش بوده است و نگذاشته هیچ چشم بدی به او نگاه کند و به سرنوشت دوستانش دچارش کند. 
 
آنچنان محکم ایستاده است که نقش استوار بودنش را ، به خوبی ایفا می‌کند. آنقدر محکم که بیش از 70سال است خانوده‌ای 10 نفره میزبانش شده‌اند. خانه‌ای روی شانه‌های قدرتمندش که انگار از سر و کولش بالا رفته‌ است. 
 
علاوه بر ساکنان خانه دو عاشق هم روی یکی از شاخه‌ها آشیانه کرده‌اند. قفس مرغ عشقی حد فاصل تراس تا پنجره اتاق خواب در مسیر تنه درخت تا پشت بام،‌ زیبایی خانه و درخت را شاعرانه کرده‌اند. 
 
170متر خانه‌ روی دوش پیرمرد محله استوار شده است. خانه محمدعلی آقا و همسرش از همان 70سال پیش همین جا بوده است. خانه‌ای بالای درخت با هشت فرزند، زندگی‌شان در آنجا 70 سال دوام آورده است. فرزندان در این خانه بزرگ شدند و حالا تنها دو پسر در این خانه ساکن‌اند. 
 
زنگ خانه که به صدا درمی‌آید یکی از پسرها پایین می‌آید. در را باز می‌کند و با خوشحالی از محاسن خانه‌شان می‌گوید . از خاطراتش و همه درد دل‌های محله می‌گوید. از کانال آبی که تا 30 سال پیش زیر گذر درخت بوده و در آن آب تنی می‌کرد. از درختانی که همجوار همین پیرمرد محله بزرگ شدند و به دلیل ساخت و سازهای زیاد دوام نیاوردند و او را تنها گذاشتند.حالا درختی وسط پیاده رو 70سال میزبان و شاید مهمان خانه آنها شده است. 
 
طبقه دوم خانه، دری شیشه‌ای با دو چوب درخت تزئین شده‌است. سرویس بهداشتی که از دو طرفش دو تنه 60ساله بیرون زده و تا سقف پیش رفته‌است. در امتداد آن نردبان فلزی قدیمی سبزرنگی وجود دارد.‌ نردبانی که برای بالارفتن از آن چندان قابل اطمینان نیست اما میزبان اصرار دارد که این نردبان هر مهمانی را با منظره جدیدی می‌تواند مواجه کند. دیدن پشت بام جنگلی، شاید آن پاداشی باشد که پسر صاحب‌خانه می‌گوید.سر درخت از سقف بیرون زده و برگ‌هایش سایه‌بانی برای بهار خوابی ساکنان خانه شده است. 
 
برگ‌هایش نشان می‌دهد درخت توت است. به فصلش نرسیده است اما پسر صاحب‌خانه می‌گوید میوه این درخت آنقدر شیرین است که با چشیدنش توت آن در بهار ، تا پایان تابستان هم مزه‌اش به دهان می‌ماند. برگ‌ها از پشت بام به سمت گنبد و گلدسته‌های امامزداده پنج تن قد علم کرده‌اند و به ستایش این همه لطف ایستاده‌اند. لطفی که می‌شد در همان 70 سال پیش از او گرفته شود و با ساختن این خانه ساکنش آن را بکشند و اجازه ندهند این همه سال مهمان دیوارهایشان شود. مهمانی که حتی آنقدر جان دارد که به احترامش دکور خانه‌شان را تغییر داده‌اند و جای او را با وسیله‌ای عوض نکرده‌اند. 
 
پسر محمدعلی آقا اما کمی ناراحت است. پدر و مادرش فوت کرده‌اند و حالا تنها شده است. باید خانه را به فروش بگذارد و انحصار وراثت صورت گیرد. از ته دلش می‌گوید: اگر می‌توانستم، تا آخر عمرم کنار این عزیز زندگی می‌کردم . از کودکی‌ام دیدمش و بهش عادت کرده‌ام. به شاخه‌های تنومندش نگاه می‌کرد و می‌گفت که مزه هیچ توتی تاکنون به اندازه توت‌های این پیرمرد نمی‌رسد. 
 
حالا چاره دیگری ندارند، ‌به محض وجود مشتری باید خانه را بفروشند و خرابش کنند. تاکید دارد که درخت در سازمان میراث فرهنگی ثبت شده و هر سازنده‌ای باید به این موضوع توجه کند که کوچکترین آسیبی به او نرساند. ته نگاهش اشک نشسته اما همچنان امیدوار است که پیرمرد 200 ساله حتی با فروش خانه هم جانش را از دست نمی‌دهد.